|
Przerażająca prawda W dniu 8 czerwca 2011 uczestniczyliśmy w
Mszy św. w Katedrze św. Patryka w Melbourne. Na Mszy św. byli
politycy, pracownicy rządu wiktoriańskiego jak również
posłowie z Parlamentu. Msze św. były odprawiane w różnych
krajach m.in. w Baltimor, USA i Budapeszcie na Węgrzech. Katedra św. Patryka jest usytuowana w
kontekście rządowych instytucji w związku z czym pełni
ona niejako rolę wyraźnie widocznego nośnika wartości
chrześcijańskich. Melbourne jest chyba jedynym miejscem na
świecie gdzie wszystkie ważniejsze instytucje rządowe są
opromienione pięknem katedralnego monumentu. Piękno katedry i jej
usytuowanie wskazuje że jest to dzieło samego św. Patryka,
który był tak popularny wśród irlandzkich emigrantów początków
budowy Australii. Jest ona także pomnikiem wielkiej wiary pierwszych
irlandzkich osadników, którzy zdobyli się na tak wielki trud aby nam
dzisiejszym mieszkańcom Melbourne przekazać prawdę o tym że
w tych czasach wiara była dla nich prawdziwym skarbem. Szkoda, że
pokolenie dzisiejsze irlandzkich emigrantów zapomina o swych katolickich
korzeniach i w przywoływanych widmach pogańskiej Irlandii rujnuje
wartości dzisiejszej Australii. Wszelkiego rodzaju instytucje irlandzkie
w Australii, nawiązujące w sposób tak perwersyjny do nordyckiej a
być może wikingowej tradycji, która tylko w niewielkim stopniu
była częścią historii Irlandii, powoduje, że Australia
przeistacza się w prawdziwą wyspę straceńców
dryfowaną przez prądy kultury skazańców (convicts) ku pogańskiemu
zdziczeniu. Irlandczycy stanowią główny trzon Labour Party tak
zasłużonej w dewastacji australijskiego życia kulturowego. Przykładem
zupełnego zdziczenia obyczajów politycznych jest zgoda na to aby Premier
Australii kpił sobie z naszych podstawowych wartości
chrześcijańskich bardzo świadomie lansując
rozwiązłość i niechęć do instytucji
małżeństwa, a przy tym rodziny, która jest podstawą
każdego zdrowego społeczeństwa na świecie. Najbardziej w
tym wszystkim szokuje postawa władz Kościoła Katolickiego,
biskupów, którzy w Australii są Irlandczykami i którzy nie robią
nic aby uświadomić społeczeństwu australijskiemu zgubne
skutki takiej spektakularnej demoralizacji. Nie trudno się
domyślić dlaczego nasza organizacja jest tak potwornie
maltretowana, kiedy najwyższy urząd w Australii piastuje osoba
pochodzenia irlandzkiego o tak bardzo odległej orientacji
wartościowej od wartości jej przodków. W tym miejscu bardzo
wyraźnie należy podkreślić związek między
wartościami, którymi dany polityk się kieruje a rodzajem polityki
którą uprawia. Należy również bardzo podkreślić, co
jest bardzo charakterystyczne dla Australii w kontekście odwiecznego
konfliktu irlandzko-angielskiego, że konflikt ten przenoszony jest na
łono Kościoła Katolickiego i nie dziwi fakt dlaczego
Kościół Katolicki tak bardzo wspiera Labour Party, której
wartości są sprzeczne z wartościami Kościoła
Katolickiego. Św. Jadwiga Królowa jako Król Polski
była bardzo zdolnym i mądrym politykiem. W historii naszego Narodu
mamy niestety niezbyt wielu polityków, którzy mogliby stanowić wzorzec
do naśladowania. Jest bardzo zagadkowe dlaczego w dziedzinie nauk
politycznych posiadamy informacje o wielu niezbyt zdolnych politykach i
sposobach realizowania przez nich polityki a zupełnie marginalizuje
się tak osiągnięcia jak również rodzaj polityki takiego
polityka jak św. Jadwiga Królowa. Każdego polityka sądzi
się po rezultatach jego polityki albo innymi słowy po tym czego
dokonał. Zapoczątkowanie i stworzenie bardzo silnych fundamentów
pod Unię Polsko-Litewską to zasługa św. Jadwigi Królowej.
Wprowadzenie w życie polityczne chrześcijańskiej zasady
miłości Boga i bliźniego to bardzo nowy typ uprawiania
polityki, który był charakterystyczny dla św. Jadwigi Królowej. Wspieranie
się na wartościach kobiecej wrażliwości i umiaru to
niejako zaprzeczenie „polityki” dzisiejszych feministek, które poza seksem
nie proponują w zasadzie niczego. To właśnie ta kobieca
wrażliwość, którą św. Jadwiga Królowa
ustanowiła niejako jako dewizę swej polityki, owocowała w doprowadzaniu
do uśmierzania sporów w środowisku tak bardzo zwaśnionych
książąt. To Jadwiga w swej mądrości politycznej
zajęła się w głównej mierze budowaniem zrębów
katolickiej Litwy rozumiejąc dobrze że tylko kultura
chrześcijańska podtrzymywana poprzez instytucje, które tak bardzo rozwijała
na Litwie, może przynieść długotrwałe owoce w
postaci bezkolizyjnej koegzystencji wielonarodowego państwa. Również
modlitwa, która dzisiaj dla wielu polityków może wydać się
śmiesznością, była częścią Jej
politycznego programu. Nie jest możliwe aby w tak krótkim zarysie
ukazać tak geniusz polityczny Jadwigii jak również elementy Jej nowej
politycznej szkoły, którą tworzyła i nam przekazała. Co
jest jednak najbardziej widoczne to Jej polityczne dzieło: Unia
Polsko-Litewska, która trwała tak długi okres czasu i była
niejakby pierwowzorem Unii Europejskiej. Jak bardzo nieporadnie
wyglądają „prace” polskich politologów, którzy z takim
niezrozumiałym dla nas Polaków perfidnym zamysłem pomijają
zupełnie wkład św. Jadwigi Królowej w tworzenie nowoczesnej
politycznej koncepcji Unii nie tylko Europejskiej. Czy polskie uczelnie
są naprawdę polskie i czy ci, którzy pracują na tych
uczelniach, pobierając pieniądze z kieszeni polskiego podatnika,
działają naprawdę w interesie polskiego narodu i polskiego
państwa? Jeszcze bardziej zastanawiający jest fakt, że
władze Kościoła Katolickiego w Polsce, które starają
się nam wmówić, że są tak bardzo patriotyczne,
zupełnie pomijają św. Jadwigę Królową w tworzeniu
modelu patriotyzmu opartego na rzeczywistym uczestniczeniu w życiu politycznym
a przy tym bardzo wyraźnym kierowaniu się wartościami chrześcijańskimi,
które są obecne w nauce Kościoła Katolickiego. Być
może wiąże się to z ogromnym kompleksem
niższości dzisiejszych hierarchów kościelnych w Polsce, którzy
w głównej mierze wywodzą się z nizin społecznych i
poprzez tak bardzo zawrotny awans społeczny starają się za
wszelką cenę pokazać że tylko na płaskim gruncie
nizin czują się naprawdę swojsko. Każdy nawet najmnieszy
pagórek tak intelektualny jak też prawdziwie zakorzenionej w Ewangelii
wierze jest przez nich skrzętnie omijany. Innym z czynników, który
może mieć wpływ, jest odwieczna pokusa władz
Kościoła Katolickiego w przejmowaniu władzy świeckiej. Znane
jest z przekazów bardzo jasne stanowisko św. Jadwigi Królowej w stosunku
do jej wspólczesnych władz Kościoła w Polsce w poskromieniu
ich zapędów w przejmowaniu władzy świeckiej i próbę
wykorzystania jej młodego wieku do tworzenia z Niej bezwolnego
narzędzia politycznego w ich rękach. W Polsce mieliśmy bardzo
niekorzystną sytuację tego typu politycznych nadużyć
kiedy to w czasach interregnum Prymas przejmował władzę. Jest
to tak bardzo znaczący problem że powinien doczekać się on
w końcu właściwego opracowania. Należy
podkreślić, że nie jest to jakiś szczególny problem
polski ale podobne praktyki były stosowane w prawie każdym kraju
katolickim. Jest jeszcze jeden fakt, którego pominąć nie
można. Prawie we wszystkich krajach katolickich monarchia upadła. Jest
również zastanawiające że to właśnie z niektórych
kręgów Kościoła Katolickiego wychodzi wręcz „dziwna”
ideologia skierowana przeciwko władzy królewskiej a wspierająca demona
władzy ludu. Gdyby któryś z tych kościelnych ideologów
zadał sobie chociaż niewielki trud i zapoznał się z
dorobkiem politycznym św. Jadwigi Królowej, przestałby zapewne
pleść takie brednie o demokracji pospólstwa. W kontekście tego
krótkiego wprowadzenia bardzo wyraźnie widać dlaczego św.
Jadwiga Królowa jest tak brutalnie usuwana nie tylko z nauki Kościoła
ale również z życia Kościoła Katolickiego i to nie tylko
w Polsce. Wydaje nam się, że niektórzy hierarchowie kościelni
bardzo dobrze zdają sobie sprawę z tego czym jest dla wiernych
przykład geniuszu politycznego św. Jadwigi Królowej. Jednym z prostych logicznych rebusów, którego
rozwiązanie wydaje się być trywialne jest poniższy
przykład. Polska jest krajem katolickim, w którym ogromna
większość to katolicy. Polska jest krajem demokratycznym, w
którym władze polityczne wybierane są w demokratycznych wyborach. Założenie:
Katolikiem jest ten kto świadomie kieruje się wartościami
chrześcijańskim. Nie jest możliwe aby katolik wybierał
wartości niechrześcijańskie gdyż w tym przypadku
przestaje być katolikiem. Jak więc jest możliwe że w
Polsce może istnieć partia, o tak dużym zasięgu, której
przywódca jak również większość jej członków
deklarują i wprowadzają w życie zasadę nie tylko
obojętności ale wręcz wrogości do
chrześcijańskich wartości. Czy w kraju katolickim możliwe
jest aby ktokolwiek, kto nie stoi bardzo wyraźnie na gruncie
wartości chrześcijańskich mógł w sposób poważny stawać
się kandydatem na jakiekolwiek wyższe stanowisko nie bojąc
się przy tym, że jego „propozycja” jest albo utopijna (wie że
nigdy nie zostanie wybrany) albo niedemokratyczna (zostanie wybrany na skutek
machinacji wyborczych). Jest też również inny przerażający
wniosek: Polska nie jest krajem katolickim. W tym kontekście wszystkie
te katolickie zapewnienia i „religijne manifestacje” jak również „wycieczki”
na Jasną Górę są tylko sprawą swego rodzaju polsko-katolickiego
nałogu aniżeli oznakami prawdziwej wiary katolickiej. Logika jest
zawsze bardzo demaskująca i tak bardzo nie lubiana w niektórych
kręgach gdyż bardzo jasno odwołuje się do spraw bardzo
ważnych: prawdy i fałszu. W kontekście zbliżających
się wyborów w Polsce warto by się zastanowić dlaczego dzisiejsi
przywódcy rządu tacy jak Premier czy też przywódcy partii tacy jak
Niesiołowski mają czelność oczekiwać, że ich
kandydatury są oznaką demokratyzacji życia politycznego w
Polsce. Wydaje się że jest to raczej coś przeciwnego, ich
pewność siebie napawa nas przerażeniem że w tym logicznym
rebusiku będzemy musieli wybrać przerażającą
prawdę o tym że Polska krajem katolickim nie jest. Czy tak
naprawdę to jeszcze Polska i czy my Polacy polscy nie stajemy się
już tylko osadnikami w krajach takich jak Australia. Święty, świętość
posiada niejako dwa wymiary. Jeden to wymiar wypraszania łask w niebie i
o tym ile i jakie łaski są wyproszone wie tylko Bóg. Jest
jednakże drugi bardzo ważny wymiar, to wymiar wzorów do
naśladowania. Wielu świętych, których w Kościele
Katolickim posiadamy, to święci wywowdzący się ze stanu
kapłańskiego i zakonnego. Chociażby z tego względu,
że ksiądz, zakonnik czy zakonnica żyje niejako w zupełnie
innym świecie aniżeli my katolicy świeccy, bardzo trudno jest
znaleść wzór do naśladowania wśród tego typu
świętych. Święty Król, którego życie nacechowane
jest bardzo dużą dozą uwikłania w życie polityczne,
jest tak bardzo potrzebny dzisiejszemu człowiekowi. Patrząc na
dzisiejszych polityków z przerażeniem spoglądamy w
przyszłość widząc ich niekiedy bezdenną
głupotę i zupełny brak jakichkolwiek zasad moralnych. Czy tego
typu bestia może być kimś kto jest predysponowany do
prowadzenia państwa czy też takiego tworu jak Unia Europejska. Dlatego
tak bardzo ważne jest abyśmy mieli przykład polityka, który
pozwoli nam wierzyć że polityka to nie tylko brudne zajęcie od
którego lepiej trzymać się z daleka. Szczególnie my katolicy
powinniśmy się zająć raczej różnego rodzaju wycieczkami
do różnych miejsc, pilnowaniem tych czy innych szlaków, byleby tylko nie
wplątać się w meandry polityki. Jakoś nigdy, szczególnie
w Polsce, nie udało się stworzyć katolickiej elity politycznej,
która byłaby wspierana przez modlitwy wiernych i przychylność
władz kościelnych. Przykład św. Jadwigi Królowej jest w
tym przypadku nie tylko potrzebny ale wręcz nieodzowny. Święta
Jadwiga Królowa i jej polityczny wkład w budowę świata
wspartego na przykazaniu miłości Boga i bliźniego pokazuje
że ten typ polityki jest nie tylko możliwy ale wręcz
konieczny. Zadziwia więc fakt, że w święto św.
Jadwigi Królowej u stóp czarnego krzyża w Katedrze Wawelskiej nie modli
się żaden z polityków. Jest to nie tylko smutne ale wręcz
tragiczne szczególnie dla naszego narodu. Jeżeli dla polskiego polityka,
Patron polityków nie ma żadnego znaczenia to czy my Polacy polscy
będący zdaje się mniejszością w Polsce nie mamy
obowiązku głośno wołać „Polsko, czy ty jeszcze
istniejesz?” Bardzo cieszy fakt, że niewielka grupa
Polaków, szczególnie tych bardzo młodych ze szkół jadwigowych,
gromadzi się co roku u stóp krzyża wawelskiego ucząc się od
świętej Jadwigi Królowej miłości do Boga,
miłości naszej ojczyzny i wymierającego polskiego narodu. Gdyby
św. Jadwiga Królwa była tylko wzorem do naśladowania próżne
byłyby nasze wysiłki i wiara w odzyskanie Polski, w której my jako
Polacy nie będziemy musieli dodawać upokarzającego
przymiotnika „Polacy polscy”. Ale to właśnie ten drugi wymiar,
wymiar modlitwy każe wierzyć w to że św. Jadwiga Królowa
jako Król Polski w niebie o swoim narodzie i o swoim państwie nie
zapomni. Dlaczego więc Kościól w Polsce tak bardzo małą
wagę przywiązuje do modlitwy o nasze wspólne dobro? Bez św.
Jadwigi Królowej Polska nigdy się nie podźwignie a my Polacy
będziemy Polakami australijskimi, Polakami niemieckimi gdyż w
Polsce będą tylko Żydzi polscy, Niemcy polscy a Polska zniknie
zupełnie z mapy Europy. Tym wszystkim, którym z jakichś
względów może niezbyt podobać się treść i forma
artykułu należy przypomnieć że zgodnie z
obowiązującą zasadą w dzisiejszym cywilizowanym
świecie, każdy ma prawo uczestniczyć czynnie w życiu
polityczym. Formułowanie programu politycznego kandydata na Prezydenta
Polski może mieć różne formy i być adresowane do
różnych środowisk. Jak dotychczas w Polsce nikt nie
podjął się próby formułowania programu politycznego,
który byłby nieszablonowy, odwołujący się do polskich i
chrześcijańskich korzeni, a przy tym stroniący od prymitywnego
partyjniactwa. Warto więc taką próbę podjąć. |
|
Adres: The Queen Jadwiga Foundation |
