AKT I
Zamek w
Budzie.
Jadwiga, po
przybyciu z Wiednia nuci piosenki zasłyszane w Wiedniu. Muzyka wczesnego
średniowiecza splata sie z współczesnymi wiedeńskimi motywami. Nagle muzyka
cichnie, i daje sie słyszeć śpiew Bogurodzicy, który jest słyszalny przez
otwarte okno. Pieśń staje sie coraz głośniejsza i po chwili zanika. Jadwiga
podchwytuje melodię i zaczyna
nucić. Powraca motyw Wiedeński. Jadwiga wesoło pląsając powraca do
zasłyszanego motywu Bogurodzicy.
Śmierć Króla
Ludwika.
Jadwiga
zasmucona siedzi w swojej komnacie. Żałobne fanfary ogłaszają śmierć Króla,
po chwili słychać wiwatujący tłum i do komnaty wchodzi Matka Królowej
oznajmiając Jadwidze ze Jej siostra została ogłoszona Królem Węgier. Jadwiga
próbuje protestować gdyż królestwo Węgier miało jej być powierzone zgodnie z
wolą
zmarłego króla. Po chwili zrezygnowana zaczyna swa skargę przeciwko
zdradzie węgierskich panów.
Jadwiga w
komnacie po wieści o tym ze ma zostać królową Polski zaczyna niespokojnie
poszukiwać polskich korzeni. Wspomina babkę, Elżbietę Lokietkówna i zaczyna
śpiewać kilka polskich melodii zasłyszanych od babki. Motyw niepokoju
wprowadza urywek pieśni trubadura o barbarzyńskich zwyczajach mieszkańców
północnej Litwy.
AKT II
Home
|
